Όταν κάποιες ανθελληνικές ομαδώσεις και ξενοκίνητα κέντρα σπεύδουν να τοποθετηθούν στα αριστερά της πολιτικής γεωγραφίας και μάλιστα αυτοί όντες χαρακτηριζόμενοι όχι απλώς ως αριστεροί, αλλά ως στελέχη μίας ριζοσπαστικής αριστεράς, τότε από εμάς τις εθνικές δυνάμεις ζητείται να μην τοποθετούμεθα στον πολιτικό χάρτη της κομματικής γεωγραφίας. Ανερωτώμαι τότε ευθύς αμέσως τίς θα ωφελείτο μίας τέτοιας ατάκτου υποχωρήσεως εκ μέρους μας.
Το ερώτημα είναι ρητορικό και η απάντηση ευθεία και αυτονόητος!Οι ιδεολογικοί μας αντίπαλοι, ήτοι η ανθελληνική και αντικοινωνική αριστερά!
Διότι η αριστερά έστω υπό την σύγχρονη εκφανσή της ή εκφρασή της δεν αρνείται τον εαυτό της, ασχέτως αν δεν τον γνωρίζει καλώς ή αν δεν είναι διατεθειμένη να μας τον αποκαλύψει σε όλο του το ανάπτυγμα!Η αριστερά επιμένει να επιθυμεί την πολιτική κυριαρχία ή την ιδεολογική της ηγεμονία ασχέτως εάν έχει εγκαταλείψει την πολιτική ουσία και τις ιδεολογικές αγωνίες, προυποθέσεις αυτονοήτως και δεόντως συντρέχουσες για μία στοιχειώδη πολιτική εντιμότητα.
Διότι αν κάτι αρνητικό πρέπει να καταλογιστεί στην εκσυγχρονισμένη αριστερά είναι η ιδεολογική της ανηθικότης και η αόρατος υπόστασή της, καθώς είτε διστάζει είτε ενίοτε αρνείται επιμόνως να μας παρουσιασθεί ακεραία και μη κρυπτόμενη.
Αν κάτι δε, χαρακτηρίζει την σημερινή ανθελληνική και αντικοινωνική αριστερά είναι το αβάσιμον της κριτικής της εναντίον των αντιπάλων της και η αυθαιρεσία στην επιχειρηματολογία της. Εξαπολύει χαρακτηρισμούς σε αντίπαλες παρατάξεις και κόμματα, που όμως αδυνατεί να στοιχειοθετήσει, και βεβαίως δεν επιτρέπει στους αντιπάλους της το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό!
Σε επίπεδο πολιτικής ουσίας προσπερνά την αξιολόγηση ως αρνητική αξία και μας ζητεί να υιοθετήσουμε και εμείς οι ανένταχτοι κοινωνοί την ουδετερότητα της αξιολογήσεώς της ή μάλλον την ανυπαρξία αυτής σε όλα όμως τα κρίσιμα ζητήματα που εντόνως και καθημερινώς μας απασχολούν στους πολιτικούς μας προβληματισμούς.
Και έρχεται για να διαμαρτυρηθεί στις δικές μας αξιολογήσεις και έρχεται να αρνηθεί τις δικές μας προτεραιότητες.
Έρχεται να μας πει ότι οι Έλληνες και οι μουσουλμάνοι εισβολείς είναι το ίδιο, οι νέοι που καίνε και σπάνε και οι νέοι που που μάχονται για να επιβιώσουν έντιμα και ηθικά έστω και δι ενός χαμηλού μισθού είναι αμφότεροι φτωχοί, οι νόμιμοι και οι παράνομοι μετανάστες είναι μετανάστες, οι επιτυχημένοι και οι αποτυχημένοι είναι άνθρωποι, οι μαύροι και οι λευκοί είναι όλοι βιολογικές υπάρξεις! Οι δημόσιοι υπάλληλοι που χρειάζονται και είναι πολύτιμοι είναι της ιδίας αξίας με αυτούς που μπήκαν από το παράθυρο και δεν εξυπηρετούν το κράτος μας, ει μη μόνον την κομματική ιδιοτέλεια. Μας λένε ότι το να είναι άριστος ένας μαθητής είναι το ίδιο με το να μένει κάποιος μετεξεταστέος.
Όλες δηλαδή τις αξιολογήσεις της παραδοσιακής κοινωνίας που είναι όλες τους και ηθικές αξιολογήσεις η σύγχρονη αριστερά επιθυμεί απροκάλυπτα και απροσχημάτιστα να τις ανατρέψει.Εν ολίγοις λόγοις επιθυμεί διακαώς να καταργήσει και να ακυρώσει τον κώδικα αξιών που μέχρι και πριν λίγα χρόνια καμμιά πολιτική δύναμη δε διενοείτο να αμφισβητήσει. Ως εδώ όμως καλώς! Αυτό είναι μία θέση, έστω και αν προσπαθήσαμε μόνοι μας να την ανακαλύψουμε, έστω κι αν μας την απέκρυψαν ή τουλάχιστον δε μας την διεκήρυξαν και δεν μας την παρουσίασαν ποτέ , παρά ταύτα εμείς την αναγνωρίσαμε και την καταλάβαμε.
Το κρίσιμο όμως χαρακτηριστικό είναι ότι το πολιτικό ουσιαστικό περιεχόμενο της παράταξης του αξιακού εξισωτισμού, του εθνικού εκμηδενισμού και του ηθικού εκφυλισμού που σήμερα εμείς οι εθνικές δυνάμεις καλούμεθα να αντιπαλέψουμε και να αντιμετωπίσουμε, προσλαμβάνει αριστερό πρόσημο όταν οι ίδιοι οι εκπρόσωποί του επιλέγουν να τοποθετηθούν ενώπιον της πολιτικής γεωγραφίας και άρα κατ'απόλυτον λογικήν αναγκαιότητα ενώπιον του κοινωνικού υποκειμένου, ενώπιον άλλως των ψηφοφόρων, άλλως των πολιτών που απέκτησαν και διατηρόυν το εκλογικό τους δικαίωμα.
Επιλέγουν λοιπόν να κεφαλαιοποιήσουν σε ιδεολογική και εκλογική δεξαμενή τις απόψεις και τις τοποθετήσεις τους, των όποιων αποχρώσεων και με όλες τις πανθομολογούμενες αδυναμίες ή πλημμέλειες από τις οποίες μπορεί αυτές να πλήττονται ή να πάσχουν, μέσα από την βαθειά χάραξη της σφραγίδος του ιδεολογικού προσήμου της Αριστεράς.
Και τότε είναι που εμείς οι εθνικές δυνάμεις αισθανόμεθα ζέουσα καί την ανάγκη αλλά καί την ευθύνη ενώπιον του Έθνους εις το οποίο απολογούμεθα, να πάρουμε σαφείς ιδεολογικές αποστάσεις και να χαράξουμε διακριτά και ορατά υφ όλων όρια στις θέσεις μας και τις πεποιθήσεις μας.
Τότε πράγματι αισθανόμεθα την ανάγκη να υπενθυμίσουμε το αξιακό μας πλαίσιο, να χαράξουμε και πάλι τα όρια του ανεκτού και αποδεκτού εν απολύτω και αδιασείστω συναρτήσει προς τις αιώνιες αξίες που συνέχουν το βαθύ ιδεολογικό μας περίγραμμα.
Ναι, αισθανόμεθα την ανάγκη να καταστήσουμε τα ιδεολογικά διανύσματα που μας χωρίζουν απροσπέλαστα και στιβαρά.
Ναι εμείς δεν απολογούμεθα σε καμμίας εκδοχής, μορφής ή αποχρώσεως αριστερά. Ούτε στην ανθελληνική, ούτε στην αντικοινωνική, ούτε στη ριζοσπαστική, ούτε στην εξωκοινοβουλευτική ούτε στην κομμουνιστική ούτε ακομα ακόμα στην δημοκρατική της σοσιαλδημοκρατίας.
Ναι εμείς δεν λειτουργούμε απολογητικά απέναντι στο mediaκό κατεστημένο των αριστερών καταληψιών των Μέσων Ενημερώσεως.
Ναι, εμείς δεν έχουμε ενοχές και δεν δρούμε υπό τη σκέπη καμμιάς κομματικής ιδιοτέλειας.
Ναι εμείς δεν αρνούμεθα τον ιδεολογικό μας εαυτό και δεν υποτασσόμεθα άκριτα και αβασάνιστα στα ιδεολογήματα της ανθελληνικής και αντικοινωνικής αριστεράς.
Ναι εμείς δεν αρνούμεθα τον εννοιολογικό πλούτο των ιδεών μας, ούτε στο βάθος του, όυτε στο εύρος του.
Εμείς δεν αρνούμεθα όμως και τον ιστορικό μας ρόλο.Δεν αποποιούμεθα και των ιστορικών ενώπιον του έθνους ευθυνών μας. Το πατριωτικό κίνημα σήμερα αν ιδωθεί στην ιστορική του διάσταση έστω και μέχρι τούδε, θα πρέπει να αξιολογηθεί θετικά! Όχι μόνο για τον πλούτο των κομιζομένων ιδεών του και εννοιολογικών του προσεγγίσεων, όχι μόνο για την μέχρις εδώ πολιτκή αποτελεσματικότητά του, αλλά κυρίως για τη γενναιότητά του, πρωτίστως για το θάρρος και την τόλμη του να αναμετρηθεί με τις ανθελληνικές συνιστώσες και παραφυάδες του κατεστημένου πολιτικού συστήματος και του mediaκού τοπίου, σε μία αρνητική για τις εθνικές δυνάμεις συγκυρία και μάλιστα διεθνώς.
Το πατριωτικό κίνημα με θάρρος αληθινού μαχητού και με τόλμη προσήκουσα και απαντωμένη μόνο στους ήρωες της ελληνικής μυθολογικής παραδόσεως τοποθετήθηκε με καθαρότητα και ακρίβεια αλλά και εντιμότητα σπανίζουσα απέναντι σε κάθε μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα της Ενδόξου Πατρίδος με τρόπον ακραιφνώς ΕΛΛΗΝΙΚΟ!
Και πήρε θέσεις ελληνικές, θέσεις υπέρ της Ελλάδος σε μία περίοδο της ιστορίας που όσο πιο πολύ την αγαπάς, τόσο πιο εξοβελιστέος και αντικοινοβουλευτικός θεωρείσαι από το σπεύδον να σε ελέγξει και να σε μεμφθεί για τον Πατριωτισμό σου mediακό κατεστημένο!.
Στην αριστερά του κατεστημένου λοιπόν, στην αριστερά του σκοταδισμού, αλλά πάνω απόλα στην αριστερά της πολιτικής δειλίας, το πατριωτικό κίνημα απαντά με ιδεολογική συνέπεια και πολιτικήν εντιμότητα. Προσπερνά τους χαρακτηρισμούς και της κατηγορίες των κακοβούλων και φαύλων πολιτικών του αντιπάλων, γιατί νιώθει ακατάσχετη την επιθυμία να εκφράσει την αγάπη για την Πατρίδα αλλά και το πάθος για την Ελευθερία.
Για την πατρίδα εκείνη που είναι αποτέλεσμα του αίματος και της μάχης διαδοχικών γενεών Ελλήνων. Και οι οποίοι με το αίμα τους δεν υπερασπίσθηκαν την Ελευθερία, αλλά την κατέκτησαν και μάλιστα αυτοί οι ίδιοι πρώτοι, μετα αιώνες ζυγού . Αυτήν λοιπόν την έννοιαν της Ελευθερίας που οι πρόγονοι μας με το αίμα τους εξέθρεψαν για να προστατεύσουν την επιβίωση ενός Έθνους του οποίου η φλόγα της υπάρξεως τρεμόσβηνε γύρω στα 1821, μας ζητούν οι δυνάμεις του αναθεωρητισμού της Νέας Τάξεως να την παραδώσουμε.
Οι ιδεολογικές πιέσεις που δέχεται η κοινωνία μας από το τηλεοπτικό σφιχταγκάλιασμα της mediακής Άκρας Αριστεράς είναι απολύτως ενδεικτικές του Αληθούς αυτών των σκέψεων αλλά και μετρήσιμο μέγεθος της ιδεολογικής τους αγωνίας να μετατρέψουν τη ζωηρότατη μέχρις εχθές ελληνική φυλή σε πολυπολιτισμικό χυλό ή άλλως άμορφη μάζα.
Όταν λέγουν λοιπόν κάποιοι πως οι ιδεολογικές γραμμές υπεχώρησαν και πως τα πολτικά χαρακώματα απώλεσαν τον ουσιαστικό τους ρόλο δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς θέλουν να μας πουν.
Εγώ ναι, αντιλαμβάνομαι πως πλέον η σημερινή πολιτική γεωγραφία ίσως αδυνατεί να περιγράψει με ακρίβεια και αποτελεσματικότητα πάντα τα ιδεολογικά ρεύματα, πάσες τις ιδεολογικές συνιστώσες. Δέχομαι ακόμη πως ίσως ο ιδεολογικοπολιτικός άξονας θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί και δέχομαι επίσης ότι οι νέες συντεταγμένες του θα πρέπει να ανταποκρίνονται στις σημερινές ιδεολογικές αντιπαραθέσεις που μας κάνουν να ματώνουμε και να πληγώνουμε τους ιδεολογικούς μας εχθρούς. Ναι πιστεύω πως μία νέα εκσυγχρονισμένη πολιτική γεωγραφία θα πρέπει να καταλαμβάνει όλο το συγκρουσιακό ιδεολογικό γίγνεσθαι και όχι να περιορίζεται στις παραδοσιακές αυτοκαταχωρίσεις των κομμάτων στο πεδίο της οικονομίας, ίσως για να είναι επί πλέον και περισσότερο αποτελεσματικός, ουσιαστικός, και κατανοητός ένας πολιτικός προσδιορισμός.
Εμείς πάντως οι εθνικές δυνάμεις ή άλλως η Εθνική Δεξιά δε διστάζουμε να τοποθετηθούμε στα μεγάλα εθνικά και κοινωνικά ζητήματα πάντοτε σε επίπεδο πολιτκής ουσίας και ποτέ αυθαιρέτως. Εμείς δεν προσπερνούμε τα ηθικά διλήμματα που σήμερα και ως κοινωνία και ως πολιτεία και κυρίως ως Έθνος αντιμετωπίζουμε. Αντιθέτως κάθε ιδεολογικό μας πρόταγμα , κάθε θεμελιώδης μας συμφωνία ή αντίρρηση προς μία κυβερνητική πολιτική αρύεται και βαπτίζεται μέσα από το ιδεολογικό βάθος των ιδεών μας , μέσα από το εννοιολογικό εύρος των αρχών και των αξιών που χωρίς καμμία επιφύλαξη, αλλά με τόλμη γενναίων πολεμιστών υπηρετούμε.
Εμείς λέμε ξεκάθαρα και απερίφραστα πως πιστεύουμε καί στην Πατρίδα και στο Έθνος. Καθότι θεωρούμε πως η ετυμολογία της ελληνικής γλώσσης απλώς επιβεβαιώνει αλλά και επιβραβεύει την ορθότητα των ιδεολογικών μας αγώνων. Διότι όπως το Έθνος παράγεται από το Ήθος ούτως και εμείς πιστεύουμε πως η ηθική ολοκλήρωση της ανθρωπίνης υποστάσεως μπορεί να επιτευχθεί σε όλο της το ανάπτυγμα μόνον εντός των ορίων της εθνικής κοινωνίας ή άλλως της εθνικής συλλογικότητος με όχημα τον άνθρωπο ως φορέα και δημιουργό εθνικού πολιτισμού και μόνον.
Για τον λόγον τούτον κρίνουμε ότι πρέπει να λάβουμε θέση καταφανώς αντικριστά της ανθελληνικής αριστεράς καθότι επί πλέον και αληθώς όντως, ούτε ενοχές φέρουμε, ούτε δειλοί είμεθα, ούτε τον εαυτό μας αρνούμεθα, ούτε την επιβίωση του Έθνους και το αγαθό της Ελευθερίας διαπραγματευόμεθα, αλλά κυρίως διότι η εντιμότης του αγώνος και η εγκυρότης της κριτικής που θα μας γίνει, αλλά ακόμα και η διασφάλιση της κεφαλαιοποίησης των κερδών του πολιτικού μας αγώνος είναι για μας αδιαπραγμάτευτα ζητούμενα.
Αλλά όχι μόνον αυτό.Διεκδικούμε προ παντός την αξιοπιστία του συστήματος εκείνου που θα μας κρίνει, θα μας αξιολογήσει και θα μας κατατάξει. Τώρα ναι είμεθα έτοιμοι να δηλώσουμε πως ανήκουμε στην Εθνική Δεξιά και όχι απλώς στο πατριωτικό κίνημα.
Κλείνουμε τα ώτα μας στις σειρήνες της ανευθυνότητος που μας καλούν να μένουμε διαρκώς μετέωροι και ατοποθέτητοι με το επιχείρημα εκ μέρους των εισηγητών της, ότι κάθε τοποθέτηση είναι ματαία εις τον γηρασμένο και ανήμπορο να περιγράψει την σημερινή ιδεολογική πραγματικότητα πολιτκό χάρτη.Ότι κάθε θέση απέναντι τούτου είναι όλως επισφαλής.
Τους απαντούμε, αφού πρώτα εξαντλήσαμε όλα τα αποθέματα ειλικρινείας που διαθέταμε, ότι εδώ είμαστε, παρόντες, τολμηροί και αποφασισμένοι να συμφωνήσουμε νέον ιδεολογικόν χάρτη και νέες πολιτικές συντεταγμένες που θα καταλαμβάνουν και θα ρυθμίζουν όλες ,ει δυνατόν, τις ιδεολογικές προσεγγίσεις όλων των βιοτικών περιστατικών όλων των εν εξελίξει κοινωνικο-ιδεολογικών συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων.
Τους ζητούμε όμως μία χάρη την οποίαν πρέπει να δεχθούν πειθόμενοι όντες ότι μπορούμε να την επιβάλουμε και αλλιώς αν μας την αρνηθούν.
1ον Να μας επιτρέψουν να τοποθετηθούμε στον πολιτκό χάρτη ή να δεχθούν τον αυτοπροσδιορισμό μας προ της κατασκευής Νέου τινός.
2ον Να μας επιτρέψουν σε κάθε περίπτωση καί αυτοτελώς αλλά καί συναρτήσει του πολιτικού μας αγώνος την αυτοτοποθέτηση και τον ιδεολογικό και πολιτικό μας αυτοπροσδιορισμό αυτόν καθεαυτόν.
Με την αποδοχήν ταύτην της χάριτος ,ης αιτούμεθα, επιτυγχάνεται τόσον η εμπέδωση της εντιμότητος της πολιτικής αντιπαραθέσεως, όσο και η αξιοπιστία της κρίσεως του καλοπίστου και ουδετέρου κρίνοντος. Δεν αρνούμεθα να μας καταλογισθούν οι πλημμέλειες, πολλώ δε μάλλον αιτούμεθα του ουσιαστικού και αξιοπίστου ελέγχου αυτών, ζητούμε όμως ταυτοχρόνως και την αναγνώριση της κυριότητος της ιδεολογικής μας ιδιοκτησίας που εμείς λέμε πως είναι οι αθάνατες και αιώνιες Αρχές και Αξίες που το ελληνικόν Έθνος συμπυκνώνει.
Εμείς λοιπόν τασσόμενοι εν συμπαρατάξει με το Πατριωτικό Κίνημα και τις Εθνικές Αξίες της Φυλής λέμε πως είμαστε οι Έλληνες Δεξιοί και πως αποτελούμε την Εθνική Δεξιά!
Εμείς θέλουμε την αναμέτρηση αυτήν που φαντάζει ήδη αναπόφευκτος μεταξύ ημών και των εκπροσώπων της Νέας Τάξεως, να την αφήσουμε να χωρήσει κατά πως η Φύση διατάσσει και οι Νόμοι του Σύμπαντος επιθυμούν.
Εμείς απλώς παίρνουμε θέση.Και η Θέση αυτή είναι κατηγορηματικά και αδιαπραγμάτευτα , αποφασιστικά και ανεπιφύλακτα Θέση Εθνική. Είναι Θέση Ελληνική!
Ευάγγελος Γ. Κομνηνάκης
Περισσότερα... »
(33)
