(1)
Η δραματική κατάσταση της οικονομίας απλώς δημοσιοποιείται τώρα. Δεν αποκαλύπτεται τώρα. Η κυβέρνηση την γνώριζε. Πάντως «ηδύνατο» και «ώφειλε» να την γνωρίζει. Οι εξελίξεις δείχνουν ότι ούτε σχέδιο, ούτε καν σχεδία εξόδου από την κρίση υπάρχει. Υπάρχει μάλλον ένας αυτοσχεδιασμός που αντιγράφει τη νεοφιλελεύθερη πολυμεταχειρισμένη συνταγή που αναμασούν ο Αλμούνια, των Βρυξελλών ο Στρός Κάν του ΔΝΤ και ο Τρισσέ της Φραγκφούρτης: Λιτότητα στη διαπασών. Ήτοι: α) Καθήλωση αποδοχών γι? αυτούς που παίρνουν πάνω από 2000 ευρώ μεικτά και λίγα ψίχουλα σ? αυτούς που παίρνουν κάτω των 2000 ευρώ β) Απαγόρευση προσλήψεων. και μετά το 2011 για κάθε 5 που φεύγουν (πλην Παιδείας, Υγείας, Ασφάλειας) δηλαδή ανεργία.
Όμως η συνταγή Αλμούνια δεν οδηγεί σε αναθέρμανση της οικονομίας που οφείλει να είναι η απόλυτη προτεραιότητα της κυβέρνησης, αλλά σε περαιτέρω συρρίκνωσή της. Ο Κέϋνς ήταν ρεαλιστής και ταυτόχρονα πολύ ανθρώπινος όταν έλεγε: έχεις έλλειμμα και ύφεση καταπολεμάς πρώτα την ύφεση δίνοντας δουλειά στους ανέργους γιατί αν δεν τους δώσεις δουλειά: «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος».
Η προκριθείσα πολιτική αντιμετώπισης του ελλείμματος αντιγράφει τον γνωστό μύθο του Νασρεντίν Χότζα: Ώσπου να συνηθίσει το υποζύγιό του να μην τρώει, το καημένο πέθανε?
Μόνο μια αναθερμανθείσα οικονομία μπορεί να καλύψει το έλλειμμα.
Στο μεταξύ διαγράφεται σκοτεινή η άλλη πλευρά αυτή του δανεισμού. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποσύρει τα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας. Αυτό σημαίνει ότι οι ελληνικές Τράπεζες παύουν να προμηθεύονται κρατικά ομόλογα, αφού δεν θα μπορούν να παίρνουν με αυτά φθηνό χρήμα από την ΕΚΤ. Δηλαδή πάμε σε βαρύ κόστος δανεισμού.
Τα χειρότερα έπονται και δεν κάνουμε κάτι σοβαρότερο για να τα αποτρέψουμε.
Περισσότερα... »
