(1)
Υπάρχει άραγε μία δύναμη η οποία να συσπειρώσει την ανησυχία του λαού, να γίνει η φωνή του και να αλλάξει την υπάρχουσα κατάσταση; Πού μπορεί να ελπίζει κανείς;Τον τελευταίο καιρό πολλοί τα βάζουν με τον Καρατζαφέρη γιατί έχει πραγματικά απογοητεύσει πολύ κόσμο. Τι να πρωτοπείς; Νομίζω ότι μετά την υπόθεση Ψινάκη πολλοί τον διέγραψαν (αυτό άλλωστε φάνηκε και στα ποσοστά του ΛΑΟΣ στις εκλογές). Αλλά και μέχρι σήμερα κάνει το ένα "λάθος¨ πίσω απ' το άλλο. Αναρωτιέται κανείς γιατί; Χαζός πάντως δεν είναι.
Απογοήτευση όμως και από τον Γιωργάκη, πολλοί τον ψήφισαν με το σκεπτικό ότι θα βάλει σε τάξη τα οικονομικά της χώρας κ.τ.λ και αυτός όχι μόνο μας οδήγησε στο ΔΝΤ και στα επώδυνα μέτρα, αλλά άνοιξε και άλλα μέτωπα όπως με τον Καλλικράτη, τη νομιμοποίηση των Μεταναστών, την επίσκεψη Ερντογάν κ.τ.λ που ήξερε ότι θα εξοργίσουν ακόμα περισσότερο το λαό. Λες και δεν τον νοιάζει. Αναρωτιέμαι, θέλει να αυτοκτονήσει πολιτικά ή είναι τόσο αποβλακωμένος ο λαός που θα τον ξαναψηφίσει;
Απογοήτευση υπήρχε φυσικά και από τον Καραμανλή (και υπάρχει ακόμα, γιατί από όταν έχασε τις εκλογές ήπιε το αμίλητο νερό). Έκανε κάποιες κινήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά θυμηθείτε ότι επί των ημερών του πέρασε το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, κάηκε η Αθήνα (αλλά και η Πελοπόννησος με τις πυρκαγιές), θάφτηκε το θέμα των ταυτοτήτων, μπήκε η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία ενώ απαγορεύτηκε η εξομολόγηση, πήγε να περάσει το βιβλίο της Ρεπούση και τελικά παρέδωσε την εξουσία στο Γιωργάκη την πιο κρίσιμη στιγμή. Ελαφρυντικά έχει αλλά σίγουρα διέψευσε τις ελπίδες όλων.
Απογοήτευση μέχρι στιγμής και από τον Σαμαρά, ο οποίος διαφημιζόταν ως πατριώτης. Τον ψήφισαν πολλοί για να τραβήξει μπροστά με αλλαγές και αυτός αντί να γκαζώσει πάτησε φρένο. Ωραία τα λέει αλλά δεν εμπνέει και δεν έχει κάνει κινήσεις που να δείχνουν ότι θα αλλάξει κάτι. Λες και ο ρόλος του είναι να οδηγήσει την ΝΔ σε μαρασμό για να λάμψει το άστρο της του νέου κόμματος της Ντόρας.
Καλά, τα αριστερά κόμματα δεν τα αναφέρω γιατί δεν πιστεύω ότι κάποιος πατριώτης θα ήλπιζε σε αυτά (αν και κάποιοι έχουν τόσο απελπιστεί που λοξοκοιτάζουν προς το ΚΚΕ, ας μην ξεχνάνε όμως ότι το Κ σημαίνει κομουνιστικό)
Απογοήτευση δυστυχώς και από την ιεραρχία της εκκλησίας. Αναπολούν πολλοί με νοσταλγία της μέρες του Χριστόδουλου. Σήμερα οι αντιδράσεις της ιεραρχίας είναι πάντα χλιαρές, υποτονικές έως ανύπαρκτες.
Τελικά, όλοι (φαίνεται να) είναι πιόνια του συστήματος. Το περίεργο είναι ότι τώρα δεν προσπαθούν πλέον να πουλήσουν ελπίδα στο λαό αλλά μάλλον θέλουν να τον κάνουν να χάσει κάθε ίχνος αυτής, ώστε να κοιτάει ο καθείς στον εαυτό του. Για αυτό το βάρος πέφτει σε εμάς οπότε η ανατροπή θα πρέπει να αρχίσει από κάτω προς τα πάνω. Πολλές μικρές αλλά δυναμικές ομάδες μπορούν να κάνουν κάτι. Και αν στο μέλλον βρεθεί κάποιος να μας ενώσει θα είμαστε έτοιμοι...και θα πάρουμε την πατρίδα μας πίσω .
Περισσότερα... »
